
ﻫﻮﺍ ﮐﻪ ﺍﯾﻨﻄﻮﺭ ﺳﺮﺩﻣﯿﺸﻮﺩ …
ﻫﻨﺪﺯﻓﺮﻯ ﺍﻡ ﺭﻭ ﺩﺭﮔﻮﺵ ﻣﻰ ﮔﺬﺍﺭﻡ ﻭ ﮐﻼﻫﻢ ﺭﻭ ﺭﻭﻯ ﺳﺮﻡ ﻣﻰ ﮐﺸﻢ…
ﭼﺸﻢ ﻭ ﺑﯿﻨﯽ ﺍﻡ ﻗﺮﻣﺰ ﻣﯿﺸﻮﺩ ..
ﺳﺮ ﺑﻪ ﺯﯾﺮﺗﺮ ﻣﯿﺸﻮﻡ …
ﺻﺪﺍﯼ ﻗﺪﻡ ﻫﺎﯼ ﻣﺤﮑﻤﻢ ﺭﻭﻯ ﺑﺮﻓﻬﺎ..
ﺧﻠﻮﺕ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ﺑﯽ ﺗﻮ ﺁﺯﺍﺭﻡ ﻣﯿﺪﻫﺪ …
ﭘﺎﻫﺎﯼ ﺗﻮ ﭼﺮﺍ ﺻﺪﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ..
ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻧﺒﻮﺩﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﺧﻢ ﻣﯿﮑﺸﺪ ..
ﺗﻮﭼﻪ ﻣﯿﺪﺍﻧﯽ ﻏﺮﻭﺭ ﭼﯿﺴﺖ ..
ﭼﻪ ﻣﯿﺪﺍﻧﯽ ﺷﮑﺳﺘﻨﺶ ﭼﯿﺴﺖ ..
ﭼﻪ ﻣﻰ ﺩﺍﻧﻰ ﺻﺪﺍﯾﺖ ﺧﺸﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺗﮑﺮﺍﺭﺵ ﻟﺬﺕ ﺩﻧﯿﺎﯼﻣﻦ ﺍﺳﺖ !! !
ﺩﻟﺨﻮﺷﯽ ﻭﻗﺖ ﻫﺎﯼ ﯾﺦ ﺯﺩﻩ ﺍﻡ ﺑﯿﺎ..
ﺑﯿﺎ ﻭ ﺭﺩ ﭘﺎﻯ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﺑﺎﺵ!!!
نظرات شما عزیزان:
|